Osoby:
- Stalin.
- Polski Patriota – skazany na śmierć przez zmielenie żywcem w maszynce do mięsa.
Stalin – klasyczny, w szarym mundurze, przechadza się dostojnie. W ręku trzyma nieodłączny półlitrowy różowy kubek z wymalowanym Kubusiem Puchatkiem. W kubku – typowy radziecki drink – spirytus techniczny wymieszany pół na pół z towotem maszynowym, bez lodu.
Polski Patriota – ręce skute na plecach, czarna opaska na oczach. Na jego sponiewieranym ciele liczne ślady kopania ciężkim obuwiem po twarzy, przypalania kubańskimi cygarami, łapania gołymi zębami lecących kul z nagana… Stoi jednak wyprostowany, sztywny jak struna gitary.
S z typową zadumą seryjnego mordercy: – Wiecie, rozumiecie – zawsze jednego Wam zazdrościłem. (przerywa na chwilę, by zażyć pokaźny łyk napoju ze swego kubka).
PP milczy patrząc w dal, mimo śmiertelnej opaski na oczach.
S – Tak, zazdrościłem Wam, Polacy. Waszych dzieci – tych licznych, ślicznych, słodziutkich maleństw, wrodzonych w mamusię i w tatusia. Dobrze uczących się w szkole lub świetnie rzucających nożem do sylwetki biegnącego byka. Nam ludziom radzieckim nigdy nie będzie to dane…
PP – ?
S – Bo my, żydzi-komuniści uprawiamy tylko marksizm-leninizm-onanizm.
Przez twarz PP przelatuje jakby cień cynicznego uśmiechu.
